ΕΜΕΙΣ ΦΤΑΙΜΕ;

Μία ολόκληρη χώρα ασχολείται με τις τηλεοπτικές άδειες τη στιγμή που ο καθένας θα μπορούσε να ανοίξει ένα κανάλι στο YouTube ή ένα web tv.
Παράλογο; Οχι καθόλου για πολλούς λόγους, αλλά μονο ένας απ αυτούς ειναι τελικά ουσιώδης και σημαντικός.
Αυτοί που αποφάσιζαν ποιοί μας κυβερνούσαν τόσα χρόνια, ειναι οι ίδιοι με αυτούς που δεν έχουν πια πρόσβαση στην τεχνολογία και στην ελευθερία που σου παρέχει (αν θες μπορείς να βρείς τρόπους να είσαι ελεύθερος και να εκφράζεσαι μέσω της τεχνολογίας).
Ειναι οι ίδιοι με αυτούς που γύριζαν το μεσημεράκι σπίτι τους και περίμεναν πως και πως τα δελτία ειδήσεων στις 20:00.
Ειναι οι ίδιοι που ψήφιζαν με κριτήριο το διορισμό.
Δηλαδή ειναι οι “γέροντες Έλληνες” ή οι “νεογέροντες έλληνες”.
Ειναι οι Έλληνες που δεν είδαν ποτέ “μπροστά”, που δεν πρόβλεψαν το μέλλον και το χειρότερο είναι οτι έμαθαν και τα παιδιά τους να μη “βλέπουν” και μα μην “ακούν” τίποτα απ αυτά που συμβαίνουν στον κόσμο.
Δεν ειναι λοιπόν θέμα πολιτικής ιδεολογίας η κατάσταση που ζούμε, ούτε φταίει για τα πάντα ο καπιταλισμός.
Φταίμε εμείς οι βολεμένοι δημόσιοι ή ιδιωτικοί υπάλληλοι που μόλις βγει το καλώδιο απο το ποντίκι του υπολογιστή λέμε οτι “κόλλησε”το “σύστημα” και σχολάμε νωρίτερα για να πάμε σπίτι μας να δούμε την Ελένη.
Φταίμε εμείς που δεν βρήκαμε ποτέ κανένα υποκατάστατο της τηλεόρασης για να ψυχαγωγηθούμε ή να μορφωθούμε.
Φταίμε εμείς που οδηγήσαμε τους συγγραφείς, τους ποιητές, τους ζωγράφους να πεθαίνουν της πείνας.
Φταίμε εμείς που γεράσαμε και δε μάθαμε τα παιδιά μας τίποτα.
Δεν τους μιλήσαμε ποτέ για την ουσία, αλλά μόνο για τη “σίγουρη δουλίτσα”.
Δεν τους μάθαμε να διαβάζουν και κατ´επέκταση τους στερήσαμε τα μεγαλύτερα επιτεύγματα του μυαλού, τη φαντασία και τη δημιουργικότητα.
Ειναι οι σύγχρονοι Έλληνες όμηροι των καναλιών και των εκπομπών τους, γιατι απλά δεν έμαθαν κάτι άλλο εκτός απ αυτό.
Οι δικαστές και οι πολιτικοί παίζουν το παιχνιδι που ξέρουν τόσα χρόνια και το ξέρουν καλά.
Το ζήτημα είμαστε εμείς και τα παιδιά μας.
Εμείς κάναμε μείζον θέμα τα κανάλια, τους πολιτικούς και τη δικαιοσύνη.
Αυτό που θερίζουμε ειναι αυτο που έσπειραν πριν μερικά χρόνια οι γονείς μας.
Ας απαλλάξουμε τους εαυτούς μας απο το “εύκολο” και ας σταματήσουμε να καταντάμε τη χώρα μας, μια χώρα από “νεογέροντες” που βλέπουν Ελένη, Λίτσα, Μαρίκα κλπ.